Ik herken het heel erg. Ik heb zelf jarenlang met het idee rondgelopen dat ik geen vriendin kon krijgen. Ik ben nu 30 jaar en ik heb tot mijn 29e geen relatie gehad en ook tot mijn 29e geen rijk intiem leven gehad.
Ik schrijf dit blog niet om je te vertellen dat het allemaal wel goedkomt. Dat heb ik zelf namelijk zo vaak gehoord: ”jongen, die vriendin komt wel een keer op je af”, maar toen ik er middenin zat, toen geloofde ik dat toch niet. Ik had er niks aan. Ik dacht: mooi. Bewijs het maar.
Waar het bij mij begon
Toen ik in de puberteit zat was ik natuurlijk ook nieuwsgierig naar uitgaan, de kroeg en vrouwen. Ik heb dat toen geprobeerd, maar ik kwam er eigenlijk al snel achter dat het niet helemaal mijn cup of tea is. In ieder geval niet op de manier zoals dat altijd wordt gedaan.
Dat neemt niet weg dat ik zeker zin heb in een feestje, en dat ik zeker leuke tijden heb gehad in de kroeg. Ik vind het kroegleven ook helemaal niet stom. Ik heb het ook leuk gevonden, maar niet als iets wat ik belangrijk vind en ook niet als iets wat ik mijn hele leven heb willen doen.
Ik deed het toch, maar kwam vaak teleurgesteld thuis. Omdat ik dacht: hé, ik moet weer achter de vrouwen aan, hup. En dan ging ik weer teleurgesteld naar huis. Waarom? Omdat het gewoon niet bij mij paste.
Ik kwam daar vaak vrouwen tegen die, ik zeg niet dat het geen leuke vrouwen waren, maar op het moment dat iemand dronken in de kroeg staat met harde muziek aan, kwam ik niet de vrouw tegen waar ik überhaupt wat mee wou.
Hoe dat een identiteit werd
Dat heeft zich in de loop van de jaren opgestapeld en werd uiteindelijk een probleem. Omdat ik merkte dat dit niet mijn wereld was, ging ik mezelf ook dingen aanpraten:
- Dat ik niet goed was met vrouwen.
- Dat ik niet sociaal was.
- Dat ik niet aantrekkelijk of knap genoeg was.
- Dat vrouwen mij niet waard vonden.
- Dat ik iets extreems aan mezelf moest veranderen om wel een relatie te kunnen krijgen.
- Dat andere mannen het beter voor elkaar hebben, of meer geluk hebben omdat ze er beter uitzien.
Dat waren allemaal dingen die ik over mezelf begon te geloven. Ik bleef ze zo vaak tegen mezelf zeggen dat ze voor mij steeds meer als de waarheid gingen voelen.
En dat werkt ook door in intimiteit. In de mannenwereld geeft het toch een bepaalde status als je met veel vrouwen naar bed bent geweest. In sommige vriendengroepen wordt dat gewaardeerd. Er wordt om gelachen en er is bijna respect voor. Je bent dan zogenaamd goed met vrouwen, hebt een makkelijk praatje en ziet er goed uit.
Als ik met een vrouw praat, wil ik haar eigenlijk altijd echt leren kennen. Dat doe ik niet eens bewust. Als ik aan het daten was met iemand, dan was ik serieus. Ik wou iets van je. Maar niet iets voor even waarin het alleen om intimiteit ging.
In de mannenwereld die ik ken word je daar op een bepaalde manier wel op aangekeken. Toen ik nog maagd was, vond ik dat natuurlijk niet stoer van mezelf, dus toen ging ik niet de hele wereld verkondigen dat ik nog geen seks had gehad. Dus hield je je mond en schaamde je je ervoor. Werd er in de vriendengroep over gepraat, dan hoopte ik maar dat ze mij niks gingen vragen. Ik werd daar meteen ongemakkelijk van, kreeg er een rode kop van. Terwijl ik eigenlijk gewoon deed wat bij mij paste.
Daardoor heb ik relatief laat voor de eerste keer seks gehad. En wat was ik trots. Eindelijk, ik was de man die mee kon praten. Maar achteraf gezien was het eigenlijk helemaal geen fantastische ervaring, dus heeft het mij uiteindelijk niks opgeleverd.
Ik zei zo vaak tegen mezelf dat ik de man was die geen vrouw kon krijgen, dat ik het uiteindelijk zelf ging geloven. En zo liep ik ook over straat.
Het vervelende is dat je jezelf op een gegeven moment gaat vertellen wie je bent. Bij elke date die ik had, en ik heb heel veel gedatet, ging ik eigenlijk met de staart tussen mijn benen op date. En als je zo een date binnenstapt, dan merken vrouwen dat natuurlijk ook.
Je laat dan een versie van jezelf zien die eigenlijk helemaal niet klopt. En vervolgens word je afgewezen terwijl je niet eens echt jezelf hebt laten zien. Dat kun je degene met wie je date niet kwalijk nemen, want dat is hoe jij jezelf op dat moment laat zien.
Waar je mee worstelt, is misschien juist je kracht
Achteraf zie ik dat iets waar ik jarenlang mee heb geworsteld, ook iets goeds over mij zegt. Ik heb bepaalde normen, waarden en principes en weet best goed wat wel en niet bij mij past.
Ik zie nu dat ik al die jaren eigenlijk best dicht bij mezelf ben gebleven. Terwijl ik om mij heen van alles zag waarvan ik dacht dat het zo hoorde. Of misschien maakte ik mezelf wijs dat de maatschappij dat van mij verwachtte. Hoe dan ook: ik ben dicht bij mezelf gebleven. En achteraf ben ik daar blij om.
Ik heb dingen niet gedaan alleen omdat anderen vonden dat het zo hoorde. Ik ben blijven doen waar ik zelf in geloofde. Daar ben ik achteraf veel blijer mee dan wanneer ik mezelf had aangepast om erbij te horen.
Dit kun je veranderen in je leven
Stel dat je jezelf precies herkent in wat ik hier omschrijf. Wat kun je er dan aan doen? Dit zijn de dingen die mij hebben geholpen.
1 | Verander hoe je naar jezelf kijkt
Hoe je naar jezelf kijkt, doet ontzettend veel. Ik geloof dat het moeilijk is om van iemand anders te houden als je zelf alleen maar negatief over jezelf denkt. Je kunt moeilijk liefde aan iemand anders geven als je die totaal niet voor jezelf voelt.
Dat betekent echt niet dat je eerst honderd procent tevreden met jezelf moet zijn voordat je een relatie aangaat. Maar als je een gezonde relatie wilt, helpt het wel als je allebei redelijk goed in je vel zit en jezelf ook wat waard vindt.
Als je op dit gebied heel weinig zelfvertrouwen hebt, moet je daar iets mee doen. Daar moet je aan blijven werken. Er komt niet ineens een moment waarop je denkt: ah, opgelost, kunnen we afvinken. Je zult jezelf erop moeten blijven betrappen als je weer negatief over jezelf denkt.
Wat mij heeft geholpen zijn affirmaties. Ik ben daar zelf veel mee bezig geweest. Niet specifiek omdat ik een relatie wilde, maar ik denk wel dat het heeft geholpen bij hoe ik nu naar mezelf kijk. Ook op het gebied van relaties. Let eens op hoe je tegen jezelf praat. Als jij tegen jezelf zegt dat je lelijk bent, probeer dan eerst eens op te merken dat je dat doet en vervang je overtuiging door een positieve affirmatie uit te spreken.
2 | Praat jezelf geen identiteit aan
Stop met jezelf te labelen. Ik zei altijd tegen mezelf dat ik de man ben die geen vriendin kan krijgen. Op een gegeven moment geloofde ik dat ook en zo liep ik dus over straat. Als je dat over jezelf gelooft, neem je dat ook mee in gesprekken met anderen.
Dat doen we allemaal op verschillende gebieden in ons leven. Vind jij dat je te weinig geld hebt, dan kun je jezelf op een gegeven moment gaan zien als iemand die gewoon niet goed is met geld. Als je iets maar vaak genoeg over jezelf zegt, ga je er vanzelf naar leven.
Je bent niet de man die geen vriendin kan krijgen. Je kunt het ook anders bekijken: je bent een man die nog op zoek is naar de juiste partner met wie je gelukkig wilt worden. Iemand met wie het verder gaat dan oppervlakkige one-night-stands of relaties die maar drie maanden duren. Daarmee hoef je je onzekerheid niet weg te praten. Je kunt prima zeggen: ik ben hier onzeker over en ik weet nog niet precies hoe ik ermee om moet gaan. Maar ik wil er wel iets aan doen.
3 | Leef het leven dat bij je past
Daarmee bedoel ik dat je zoveel mogelijk een leven moet leiden waar jij zelf blij van wordt. Doe dingen die je leuk vindt, waar je energie van krijgt en die jij belangrijk vindt.
Als jij een leven leidt waar je niet gelukkig van wordt, ga je ook sneller malen over de dingen die volgens jou niet goed gaan. Zoals het feit dat je geen relatie hebt.
Doe je dingen waar je zelf blij van wordt, dan straal je dat ook uit. Dat merk je in je relaties, bij je vrienden, bij je familie en ook wanneer je vrouwen ontmoet. Je hebt simpelweg meer te vertellen en zit lekkerder in je vel omdat je een leven leidt dat je zelf leuk vindt.
En dit is misschien niet leuk om te horen: als jij somber bent, maar een beetje door het leven heen worstelt en vooral dingen doet die je niet leuk vindt, dan merken vrouwen dat ook. En dat is niet aantrekkelijk voor een vrouw. Vrouwen zijn fijngevoelig en voelen dit als geen ander aan.
4 | Wees eerlijk, zonder jezelf af te kraken
Waarom denk je dat het niet lukt? Kijk daar eens eerlijk naar. Daarmee bedoel ik niet dat je jezelf moet afkraken, want daar zijn we vaak al goed genoeg in. Je kunt jezelf makkelijk vertellen dat je niet knap bent, niet goed met vrouwen bent of geen vlotte babbel hebt. Maar als je dat blijft zeggen, hoef je ook niet meer te kijken naar wat je wel kunt veranderen.
Er zijn namelijk genoeg dingen waar je wel invloed op hebt. Kijk daarom naar wat jij zelf anders kunt doen. Je kunt vaker ergens naartoe gaan waar je nieuwe mensen ontmoet. Je kunt stoppen met zoeken naar een relatie in de kroeg als je inmiddels weet dat dat niet bij je past. Je kunt veranderen hoe je over jezelf praat en hoe je naar jezelf kijkt. En je kunt andere keuzes maken waarvan je zeker weet dat je met gelijkgestede mensen in contact komt.
5 | Maak het niet groter dan het is
Wees geduldig en blijf andere leuke dingen doen. Zoek niet krampachtig. Zorg dat je ook zonder relatie een leven hebt waar je blij mee bent.
Ik durf met honderd procent zekerheid te zeggen dat ik de jaren dat ik vrijgezel was en hiermee worstelde nodig heb gehad om uiteindelijk op dit punt te komen. Niet alleen in deze relatie, maar ook op andere gebieden in mijn leven.
Houd je er niet zo krampachtig aan vast. Hoe meer je ermee bezig bent, hoe groter iedere teleurstelling wordt als het weer niet lukt. Toen ik 27, 28 was ben ik echt anders over dit thema gaan nadenken. Op een gegeven moment dacht ik: het heeft geen zin om weer Tinder te downloaden, of weer een andere dating-app. Ik moest gewoon leren om het ook goed te hebben met mezelf. Niet alles zo serieus nemen. En uiteindelijk kwam ik heel onverwachts mijn vriendin tegen waarbij ik dacht: oh hey, het klopt.
Wat er veranderde
Ik dacht altijd dat ik echt het slachtoffer was van dit probleem. Maar uiteindelijk kwam ik erachter dat mijn leven gewoon doorging, met of zonder relatie. Nu ik een vriendin heb, lijkt die hele worsteling ineens met de noorderzon verdwenen, terwijl ik zelf nog steeds dezelfde persoon ben.
Er is dus niemand die heeft bepaald dat jij degene bent die geen vriendin kan krijgen. Nee, bullshit. Er zijn dingen gebeurd in je leven waardoor je bepaalde ideeën over jezelf bent gaan geloven. Maar dat betekent niet dat die ideeën ook kloppen.
Op een gegeven moment dacht ik gewoon: ik ga lekker leven en ik zie wel wat er gebeurt.
En geloof mij, ik praat uit ervaring. Ik ben 30 jaar. Ik heb tot mijn 29e geen relatie gehad en tot mijn 29e geen rijk intiem leven gehad. De keren dat ik intiem was met een vrouw waren ook absoluut niet per se goede ervaringen, omdat ik juist zo met mezelf in de knoop zat. En nu is dat inderdaad allemaal met de noorderzon verdwenen.
