arrow_drop_up arrow_drop_down

Het middelbaar beroepsonderwijs, ofwel het MBO, is een systeem in het onderwijs waar ik persoonlijk erg weinig van snap. Mijn overtuiging is dat een leerling continue geprikkeld moet worden waarin het beste naar boven komt.

Op heel veel MBO scholen in Nederland heb ik het idee dat leerlingen aanwezig zijn, maar zeker niet het maximale uit de opleiding kunnen halen. Het is dan heel logisch te oordelen dat de leerling hier verantwoordelijk voor is. Maar mijn vraag is dan vooral: welke rol speelt een school hierin?

We kunnen hier echter boeken vol over schrijven en alles van top tot teen analyseren. Maar als je een MBO opleiding volgt, dan wil je een diploma halen. Je wilt na een aantal jaren voldaan terugkijken op je studentenleven en wilt gemak ervaren in de ‘’grote mensen wereld’’.
In dit artikel wil ik daarom heel graag mijn ervaring met jou delen en tips geven die ook gebaseerd zijn op de ervaringen die ik heb opgedaan op het MBO.

Of ze ook waardevol zijn?

Die oordeel is voor jou persoonlijk. 😉

Hoe overleef ik het MBO?

Mijn ervaring met het MBO

Ik heb zelf 3 jaar lang een opleiding op het MBO gevolgd. Vanuit mijn middelbare school moest ik een keuze maken voor mijn vervolgopleiding. Omdat ik niet beter wist, heb ik de opleiding Horeca Ondernemer Management gekozen.

Ik kon niet overtuigend zeggen dat ik heel graag een restaurant wou later, maar ik had toen wel een bijbaan in de horeca waar ik veel plezier uit kon halen. Dus het leek mij op dat moment een prima keuze om hier een opleiding in te volgen.

Prima, opleiding is na 3 jaar gehaald. Zonder vertragingen en gedoe heb ik in de verwachte tijd mijn diploma op kunnen halen. Desondanks gingen de 3 jaren zeker niet zonder worstelingen of tegenzin.

De horeca opleiding zelf

Laat ik vooropstellen dat de horeca opleiding een goede opleiding was. Ik heb mijn kennis in deze branche op het theoretische en praktische vlak daadwerkelijk verhoogd. Ik zat in een kleine kring leerlingen en ik vond de opleiding relatief modern ingericht.

Wat ik (persoonlijk!) minder vond aan het MBO waren de theoretische vakken buiten de horeca opleiding om. Denk hierbij aan vakken als burgerschap, Engels, Nederlands, Duits, vakken die gerelateerd zijn aan economie, et cetera.

Het perfecte voorbeeld

Een goed voorbeeld vind ik mijn ontwikkeling in de Duitse taal. Ik heb op de middelbare school 4 jaar lang Duits gehad. Ik ben er met een dikke voldoende op geslaagd, ik snapte de Duitse grammatica erg goed en ik kon ook gemakkelijk een woordje Duits spreken.

Leuk!

Maar na 3 jaren op het MBO, waarin ik ook 3 jaar Duits heb gehad, kan ik zeggen dat ik slechter in de Duitse taal ben geworden. Met enige opheldering zal ik het weer onder de knie krijgen, maar het is jammer dat ik er na jaar op de middelbare school niet nog beter in ben geworden.

Welke MBO opleiding ga ik volgen?

Verschillende stromingen

Het nadeel is, logischerwijs, dat je op het MBO, maar ook op het HBO, met leerlingen in een klas komt die allemaal hun eigen weg hebben bewandeld. De één heeft op de middelbare school dit vakkenpakket gekozen en de ander heeft dat vakkenpakket gekozen.

Dat maakte dat ik in een klas zat waarin de één op de middelbare school intensieve Duitse lessen heeft gehad en dat de ander Duits had geschrapt en er op het MBO voor het eerst mee in aanraking kwam.

En zo stond ik mijzelf op het MBO ineens in het Duits voor te stellen voor de klas, terwijl ik in mijn laatste jaar op de MAVO al diep in de grammatica zat.

Het imago van het MBO

In de maatschappij heb ik wel eens gemerkt dat er kleinerend over het MBO wordt gepraat. Ik heb situaties met mensen meegemaakt waarbij er tegen het MBO wordt neergekeken. Dat zijn situaties waar je bij mij het bloed onder de nagels vandaan haalt.

Laat ik vooropstellen dat ik geen kleinerend vooroordeel heb over leerlingen die ‘’slechts’’ op het MBO zitten. Ik heb zelf ook 3 jaar lang op het MBO gezeten en ik zou iedereen, inclusief mijzelf, erg tekort doen met dit soort uitspraken.

Als je het MBO doet ben je niet dommer, slechter, ongeloofwaardiger of minder ruimdenkend en heb je niet minder kans op de arbeidsmarkt. Het is zelfs pijnlijk als dit iemand zijn constatering is, vind ik.

Waarom?

Omdat je dan een persoon inschat op basis van papierwerk en op basis van het systeem zoals we dat in Nederland kennen. En daarmee doen we de unieke persoonlijkheden en talenten van een mens te kort.

7 redenen om in de horeca te werken

Ik heb ondertussen al heel wat gave ervaringen in de horeca mogen bijschrijven. Ik ben door deze ervaringen heel flexibel geworden, heb veel met mensen mogen praten en heb in mijn werk vaak erg hard moet werken.

Voor mij persoonlijk is dat echt een verrijking geweest. Als je dus niet zeker weet wat je wilt, dan kan ik de horeca zeker aanbevelen. Al is het alleen maar om ondertussen uit te zoeken waar je hart écht sneller van gaat kloppen. Maar in die tussentijd kun je wel veel leren van de onvoorspelbare horecabranche.

Wil je weten hoe ik hier verder over denk?

>> 7 redenen om in de horeca te werken

De motivatie moet écht bij jezelf liggen

Als ik terugkijk naar mijn tijd op het MBO dan kan ik zeggen dat je de motivatie écht bij jezelf moet zoeken. Dit is uiteraard een logisch gegeven, maar wel iets waar, vooral in het MBO, soms mee geworsteld wordt.

Op de middelbare school wordt namelijk alles voor je geregeld, zit er een duidelijk structuur in en kun je altijd op je docenten terugvallen. Op het MBO en HBO daarentegen ligt de verantwoordelijkheid volledig bij jezelf.

Als je jezelf niet gemotiveerd voelt dan is het goed om niet naar de school te wijzen, maar naar jezelf. Jij bent immers de persoon die voor deze opleiding heeft gekozen.

Maar..

Dat neemt niet weg dat de school wel degelijk een rol speelt in de motivatie. En dat is denk ik waar het op het MBO in Nederland wel vaak fout gaat. De omgeving van een leerling is voor sommigen juist heel tegenstrijdig.

Laat ik duidelijk zeggen dat ik het niet tof vind om iets of iemand in hokjes te drukken. Kortom, ik praat niet in een algemene context, maar op basis van mijn eigen ervaringen en op gesprekken die ik met leeftijdsgenoten heb gehad die ook een MBO opleiding volgen of hebben gevolgd.

Maar ja, als ik over mijn tijd op het MBO spreek, dan durf ik met overtuiging te zeggen dat de school waar ik op zat niet elke dag een steentje heeft bijgedragen in mijn motivatie. En dat zat hem dan in heel veel, kleine dingen.

Welke kleine dingen?

Het ging vaak om kleine, gedetailleerde situaties waarbij ik, of één van mijn klasgenoten, figuurlijk dacht: ‘’joh, dan niet!’’.

Zo heb ik wel eens meegemaakt dat een docent, om een reden die ik niet weet, niet meer voor de school werkzaam was, maar die wel belangrijke cijfers van de klas in haar bezit had. Ze bleek echter niet bereikbaar!

Of dat een docent om wat voor reden dan ook, misschien simpel door miscommunicatie, niet is op komen dagen terwijl wij als klas met een goede wil naar school zijn gekomen. Of dat er ineens een nieuw vak op het rooster stond, we dit 3 weken hebben gehad, het vervolgens weer van het rooster was gehaald en er daadwerkelijk nooit meer naar is omgekeken.

En tot slot, waar ik mij nog het meeste over verbaas is, wat ons ooit door een docent is verteld, die er zelf ook met verbazing over sprak, dat een leerling 16 uur in een maand mag spijbelen zonder dat dit kritisch wordt genoteerd.

Daar kwam bij dat ik in veel vakken ook niet de essentie inzag en dat er een ongemotiveerde energie door school hing waar leerlingen elkaar elke dag in hadden versterkt.

Welke MBO opleiding ga ik volgen?

Waar moet je dan de motivatie vinden?

Dan kun je jezelf elke dag oppompen en met een gedreven hoofd door school wandelen, maar als je vaak van dat soort situaties mee maakt, dan zakt de moed toch echt in de schoenen (bij mij wel tenminste).

En als je het dan kort samenvat..

Op de middelbare school wordt er geacht dat je een belangrijke keuze kunt maken (die in principe van invloed is op je toekomst), terwijl je op school nooit leert om besluitvaardig te worden en keuzes te maken vanuit je intuïtie (maar enkel rationeel vanuit je hoofd).

Je kiest een opleiding die leuk aanvoelt en waar je ook een geloof in hebt, maar waar je ook niet laaiend enthousiast van bent. Vervolgens word je doodgegooid met zaken en informatie met een grote ‘’prioriteit’’, maar waar je persoonlijk totaal geen feeling mee hebt.

Een leerling wordt niet geraakt

Ik vond veel vakken ook veel te rationeel en miste ook vaak de ware essentie. Een groot voorbeeld is het vak PGO (Probleem Gestuurd Onderwijs). We kregen hierin een grote lap tekst en moesten het probleem opzoeken om er vervolgens een passende oplossing bij te zoeken.
Naast het feit dat ik vraagtekens heb bij het vak PGO op dat moment, moesten we ook altijd een ‘’notulist’’ en ‘’voorzitter’’ benoemen voor die week.

En los van het feit dat het wellicht een nuttig vak is (die mening is voor iedereen anders), vind ik dat de plank op dat moment volledig misgeslagen werd.

In alles, maar dan ook werkelijk in alles, was er een lage energie in de klas. De docent had er een fulltime job bij om iedereen bij de les te houden en te bekritiseren dat er geen huiswerk was gemaakt, terwijl de leerlingen half op de stoel in slaap vielen, maar af en toe wel oog hadden voor de klok die boven de deur hing.

En het enige wat ik dan concludeer is, en zoals ik het ook voelde in de les, dat de leerling niet wordt geraakt met de stof die het krijgt. En hoe kun je nou gemotiveerd raken van zaken die je niet raken?

Hoe haal ik een MBO diploma?

Hoe haal ik een MBO diploma?

Maar, voilà..

Ik kan nu blijven focussen en analyseren over het schoolsysteem in Nederland en dat het MBO alleen maar slechte kanten kent.
Dat is natuurlijk niet wat ik er mee wil zeggen. Want uiteindelijk ligt de volledige verantwoordelijkheid bij jezelf. Jij hebt de keuze gemaakt een bepaalde opleiding te gaan volgen en jij maakt ook de keuze hoe je hier mee omgaat.

Je kunt er nu, vandaag, ook voor kiezen om er anders in te gaan staan. Want dat is wel hoe als ik mijn MBO heb doorlopen. Toen ik nog 4 maanden had te gaan en ik een klein beetje achterliep in mijn opdrachten, was ik er namelijk klaar mee.

Ik besloot dat ik niet nóg langer op school wou zitten. Ik wou in mijn ogen meer gaan leven. Ik wou gaan reizen, gave dingen meemaken, mensen ontmoeten, geld verdienen, et cetera. Sindsdien ben ik als een malle voor school bezig geweest en heb ik mijn diploma in de verwachte eindtijd gehaald.

Dit heb ik eigenlijk gedaan door mijn hele overtuigingen en gedrag te veranderen. En dat wil ik graag met je delen. 😀

Jouw opleiding is niet levensbepalend

Tegenwoordig leven we nog in de beperkende gedachte dat, als je een opleiding als kapper volgt, je daarna in een kapperszaak moet werken en dat dit de volledige toekomst van je leven gaat bepalen. En als je niet oppast wordt deze overtuiging bevestigd door de uitspraak dat er brood op de plank moet komen.

Ja, er moet brood op de plank komen. Maar nee, dat hoeft niet als kapper omdat je ooit een keuze hebt gemaakt om de kappersopleiding te volgen. In de generaties van nu hebben we oneindige mogelijkheden gecreëerd.

Enerzijds is dit een valkuil, maar anderzijds maakt het dat de keuze die je nu maakt niet een permanente keuze voor je toekomst is. Er zijn super veel mogelijkheden om na jouw opleiding toch te kiezen voor een volledige andere richting.

Tips voor het halen van een MBO diploma

Hierdoor kun je jouw doel aanpassen

Als jij een flexibele gedachtegang creëert en weet dat er van alles mogelijk is, dan kun je aan de opleiding die je nu volgt een andere doelstelling hangen. Voor mij persoonlijk heeft dat wel gemaakt dat ik mijn opleiding 3 jaar lang heb gevolgd en het ook netjes binnen de verwachte tijd heb afgerond.

Nee, natuurlijk heb ik ook mijn worstelingen gehad. Ik deed een horeca opleiding, maar vroeg mij wel vaak af of dit de richting was die ik wou volgen. Maar als ik er over terugdenk, dan durf ik wel te zeggen dat het mijn ultieme doel was om mijn diploma te halen.

Want je kunt zeggen wat je wil, maar niemand kan ontkennen dat het volgen van een opleiding je vormt als mens en dat je hier veel dingen van kunt leren. Of je nu bakker, timmerman, verzorger of piloot wilt worden.

Zorg er gewoon voor dat je hem haalt!

2,5 jaar lang heb ik moeite gestopt in mijn opleiding, maar liet ik het ook vaak afweten. We ‘’sukkelden’’ allemaal een beetje aan in de klas waardoor we elkaar ook versterkten. Dat maakte dat ik het wel eens liet afweten waardoor ik soms achterliep met de opdrachten.

Totdat ik ergens op een dag een hele hoge irritatiegrens had bereikt. Ik vond het niet tof dat ik zo met mijn discipline liep te klooien én ik was gewoon he-le-maal klaar met het schoolleven. En die dag heeft mij uiteindelijk veel gebracht.

Ik wist dat ik met ongeveer 2, 3 maanden mijn laatste stage moest lopen en dat ik na de stage, indien alles was ingeleverd, klaar zou zijn met de opleiding. Ik heb toen besloten om mijn focus volledig op school te richten. Ik wou hoe dan ook zo snel mogelijk mijn diploma halen.

En ja hoor, het heeft wel geresulteerd in daadwerkelijk een diploma binnen de tijd waarin je het kon halen. Ik kon rustig naar mijn stage toe en wist dat het na mijn stageperiode, indien deze ook werd goedgekeurd, klaar was met de opleiding.

Plezier op langer termijn overstemt het plezier op korte termijn

Ja, op dit moment een Netflix serie kijken en daarmee je werk voor school aan de kant schuiven is op de korte termijn erg plezierig. Je hoeft niet aan de opdrachten te denken en je kunt achterover hangen terwijl je een nieuwe aflevering van Breaking Bad kijkt (oeps, herkenbaar).

Maar.. plezier op de langer termijn heeft meer zingeving dan de plezier op korte termijn. Herhaaldelijk je werk aan de kant schuiven om op korte termijn plezier te ervaren, creëert een pijn op de langere termijn.

Een pijn die je voelt omdat je studievertraging oploopt, je diploma pas na de zomer kunt halen, de extra studiekosten die je moet betalen, het vertrouwen in eigen kunnen dat daalt, et cetera. Dat is die ene Netflix aflevering toch niet waard? 

Feit is ook dat als je nu gestructureerd en duidelijk je schoolwerk gaat onderhouden, je uiteindelijk juist méér tijd hebt voor Netflix of andere zaken die jou plezier geven.

En oh ja..

Het is altijd makkelijk praten voor een buitenstaander, maar soms mogen we ook wel eens blij zijn om het feit dat je MAG leren. Er zijn namelijk ook landen waar kinderen veel minder vrijheid hebben om naar school te gaan.

Succes! 🙂

Andere leuke blogs 🙂

Hoi, ik ben Jelrik Stevens

Ik ben er stellig van overtuigd dat elk mens een heel hoog potentieel heeft. We hebben allemaal de mogelijkheid het leven in te delen zoals we het graag willen hebben. De basis om dit te creëren ben jij zelf. Jij bent de persoon die jouw leven leeft.

En omdat jij jouw hele leven met jezelf moet leven, moet je ervoor zorgen dat je de benodigde portie eigenwaarde bij je draagt. Je moet jezelf volledig kunnen accepteren. En door te accepteren kun je creëren. Je kunt alles creëren naar een subliem leven zoals jij het voor je ziet.

Met Yelr doen we dit samen. We puzzelen samen naar dit sublieme leven. Naar het leven zonder belemmerende overtuigingen, angst en zelfkleinering. 🙂

 

Artikel zegevierend leven

Het artikel wat je nu hebt gelezen valt onder de categorie zegevierend leven. Dit gaat over je werk of je studie en de keuzes die je hierin maakt. We proberen samen de meest prettige manier van werken en studeren te vinden.

Reactie plaatsen

Phoenix WebsitePhoenix Website